امروز برعکس روزای دیگه کمی تا اندک نسبتاْ زیادی آسمون  دل گیلی خانوم گرفته!!یه ابر سیاه و گنده به این هوا ... نیستین ببینید چه خبره!!! همینش مونده جلو همکارای (...) این بغضه بترکه و زار زار بزنم زیر گریه!!!

۱- از صبح تا حالا همش این آهنگ رو زمزمه می کنم!!! خیلی دوستش دارم!

سر اومد زمستون، شکفته بهارون

گل سرخ خورشید باز اومد و شب شد گریزون

کوه ها لاله زارن، لاله ها بیدارن

تو کوه ها دارن، گل گل گل، آفتاب و میکارن

توی کوهستـــــــــون، دلش بیداره

تفنگ و گل و گندم، داره میاره

توی سینه اش، جان جان جان،

یه جنگل ستاره داره، جان جان، یه جنگل ستاره داره

لبش خنده نور، دلش شعله شور

صداش چشمه و یادش آهوی جنگل دور

کوه ها لاله زارن...

یادش بخیر!!! چه جنبش باشکوهی بود!!! همه با هم!!! در سکوت!!!

هنوزم که هنوزه باورم نمیشه منه تنبل از میدون امام خمینی تا میدون انقلاب رو پیاده رفته باشم .پنجشنبه آخری که  رفته بودیم راهپیمایی،یه آقایی میون جمعیت داد می زد "شنبه ساعت ۴ آزادی" جالب اینجاست که بنده از بس جوگیر شده بودم و با جمعیت حال میکردم از روی شیطنت یواشکی به بغل دستی هام می گفتم... " برو بچ فردا جمعه ۸ صبح دربند! نامرده هر کی نیاد!"

یادش بخیر!!!

واقعا تموم شد؟!!!

۲- پنجشنبه عروسی نیما آبدارچی شرکتمونه!! طفلکی از بس استرس داره الان دو هفته ست گند می زنه به همه چیز!!! ما هم تحمل می کنیم!!! البته فعلا!!! خرش از پل رد شد به وقتش حالش رو می گیریم اساسی!!

چند باری بهش تذکر داده بودم که به هیچ عنوان تحت هیچ شرایطی تو اتاق هیئت مدیره نره و چرت نزنه اما یه وقتایی چشممو دور می بینه و این کار رو تکرار می کنه!!! اون ابر سیاهی که در بالا بهش اشاره کردم هم مزید بر علت شده که امروز به عالم و آدم گیر بدم! از دستش شاکی شدم بدجور!!!

تا اینکه افکار زیرکانه و شیطنت آمیز به سراغم اومد.  صبح به محض ورودم به شرکت عمداْ برای گوشیم یه آهنگ خیلی خیلی بلند با ولوم خیلی خیلی زیاد انتخاب کردمو گذاشتمش رو میز کنفرانس دقیقا همونجایی که نیما اکثر اوقات لم می ده!! خلاصه وقتی درگیر کارم بودم آقا نیما سوء استفاده می کنه و یواشکی  می ره تو اتاق هیئت مدیره و دقیقا همون جای همیشگیش  چرت میزنه!!!

گیلی خانوم هم نامردی نمی کنه، میمونه تا قشنگ بره تو خواب بعد از تلفن شرکت به گوشیش زنگ می زنه!! آقا نیما هم که تو شوک بوده در عین ناباوری برق سه فاز می زنه و می پره هوا!!!

سراسیمه میاد سمتم با یه قیافه عجق وجق و موهای ژولیده پولیده می گه خانم... گوشیتون زنگ میخوره!!

بهش میگم : بله ملت شنیدند. شونصد تا زنگ خورد شما تازه متوجه شدی؟ حالا  چرا این ریختی شدی؟ - ساکت می شه!!

علارقم میل باطنیم بازخواستش می کنم!! من موندم  چرا این پنجشنبه نمیاد من از شر کارای این خلاص شم. امیدوارم  عروسیش به خیرو خوشی تموم شه و امیدوارترم که تا اونروز با این خرابکاری هاش سالم بمونه!!!

ما که ترشیده شدیم رفت اما خلاصه  نفهیدیم ازدواج خوبه یا نه!!!

پانوشت: ۱- امروز یه کوچولو بد اخلاقم به پل و پام نپیچین لطفا!!!

۲- بی زحمت فردا غلط املایی هامو بگیرین  خصوصی برام بفرستین. امروز رو بیخیال!! دمتون گرم!!

" اگه بدونید  چقدر دلم می خواد گیس شو بگیرم با اُردنگی از خونم بندازمش بیرون. آخ که چقدر دلم میخواد با گیوتین سرشو از تنش جدا کنم. هر چی هیچی نمیگم بچه پرور خودشو لوس می کنه واسم.. اَه اَه اَه!!!چندش! حالم بد شد . آخه یکی نیست بهش بگه مهمون یه روز،  مهمون دو روز، 2 ساله مثل کنه چسبیدی به من خواب و خوراکم رو ازم گرفتی، خودت کم بودی اهل و ایالتو از درو دهات ورداشتی آوردی که چی؟  یه باره صابخونه شدی؟

آخه هپلی جون ! مگه فضولی هی تو کارم فضولی میکنی . هی خودتو میندازی وسط گند می زنی به همه چیز؟ شیطونه می گه یکی بخوابونم دره گوشش بچسبه به دیوار! زود باش خودتو جمع و جور کن!!بیخود مظلوم نمایی نکن! تقلا نکن لطفاً!خون جلو چشمامو گرفته بدجو! ریختن خونت واجب شد. استغفرالله اگه خدا هم بیاد پایین عمراً از سره تقصیراتت بگذرم.

دو ساعت بعد:

آخی!! الهی!!ای روزگار بی رحم! ای انسان پلید!!حالا دیگه  از تکنولوژِی واسه قتل و عام مخلوقات خدا استفاده میکنی؟ ا چه صحنه دلخراش و غم انگیزی! کیه این جنازه ها رو ببینه و دلش به درد نیاد؟ دلم سوخت !  پیر و جوون، کوچیک و بزرگ، کف سرامیک آشپزخونه پهن شدند. طفلکی ها!!حالا مگه دلم میاد با خاک انداز جمعشون کنم؟

اعتراف میکنم. ایهاالناس من کشتم. "

جونم براتون بگه که الان دوساله کلافم کرده بودند هر چی که به ذهنتون برسه امتحان کرده بودم از MA گرفته تا ...اما ککشون نمی گزید. انگار نه انگار! هی دورو برم رژه می رفتند و با اعصاب و روانم بازی می کردند.تا اینکه  دیروز از طرف مدیر ساختمون یه آقا خشنه واسه سمپاشی شرکت اومده بود. منم از فرصت استفاده کردم یه شیشه از سمش رو کش رفتم. البته من که نه، شاگرد اون آقا خشنه که یه نمه مهربون تر ازاون آقا خشنه بود... خودمونیم قاتل جماعت هم باید یه جذبه ای داشته باشه دیگه!!!

خلاصه گیلی خانوم با خونسردی تمام،  بزرگترین و فجیع ترین قتل و عام دسته جمعی حشرات خونگی رو در خفا انجام داد.

دم خودم گرم!!!

هیچ می دانی اگر یک لحظه پیش ما بمانی  

هفت دریا عشق را با یک نگاهت ترجمانی؟!

هیچ می دانی که هر شب با مرور شعرهایم 

 دل به نامت می سپارم ای غرور باستانی؟!

کوزه های نور را از چشمه مهتاب بردی

من عطش دارم مرا تا کوزه هایت می رسانی؟!

آی بانو! آی بانو! مادر گلهای مریم ! 

 آه می خواهم بدانم از کدامین دودمانی؟!

حرف اول: آنقدر مرا به راه راست کشاندند که هنگام راه رفتن می لنگم!!!

حرف آخر: سکوت!!!

سکوتی ممتد و طاقت فرسامحصور شده در حقیقتی انکار ناپذیر!!!

و دیگر هیچ!!!

یک شکست! یک پایان تلخ...!!!

آری ! ظلم پابرجاست!!!

 شما تصورشو بکن تو محاسبات ذهنت خدای اعتماد به نفس باشی و مدام 24 ساعته پیشه عالم و آدم پوزشو بدی، بعد یه تازه وارد گیلی نشناس که به خیال خودش خداتر از تواه و اعتمادش بنفس تر از تو، بیاد دقیقا ً زوم کنه رو این موضوع که اثباتش برات مرگ و زندگیه و از نون شبم واجب تره ، بعد با زبون بی زبون بگه: گیلی خانم تو یکی از نقاط ضعفت عدم اعتماد به نفسه! حالا یکی از چند تا ؟؟؟ .. الله و علم !

دو حالت وجود داره:

حالت 1) اینجانب خیلی خوش شانس باشم و طرف حرف خودشو پس بگیره که عمراً چرا که اگه اوضاع به وفق مراد بود گیلی خانوم پیش از اینها اسمشو عوض می کرد می ذاشت شانسی خانم.

حالت 2) طرف آدم با انصاف و دلسوزی باشه و آبرو داری کنه که اونم عمراً . ( عمراً به این دلیل که اگه از حق نگذریم و نامردی نکنیم شاید دامنه دیدش رو محدود کنه و بگه یکی از دوتا اما از اونجایی که هدف ضایع کردنه، بیش و کم وسعت دید و دامنه، در سیاست و روند کار بی تأثیره)

حالا این وسط منو می بینی؟ دود از کله زده بیرون ، غافلگیر شدم بد جور. نبودیدکه ببینید در یه چشم به هم زدن ، در عین ناباوری به کل دکوراسیون صورتم به هم ریخت. دهنه باز، چشمها ور قلمبیده . قربونش برم درشت که بود ، درشت تر شده بود بد شکل ! زول زده بودم به مانیتور به خودم گفتم : من اگه حال تو یکی رو نگیرم زن نیستم!

دیدین آدم وقتی دستش به کسی نمیرسه حرف زیاد می زنه و برای اینکه خودشو قانع کنه با بولوفاش سرگرم میشه؟! شده بود حکایت من!

خواستم بگم : مرده حسابی شما یه سر پاشو بیا تهران یه صبح با گیلی خانم همسفر شو اونوقت می بینی عدم اعتماد به نفس کیلو چند؟!

 من اگه دیرم شده باشه و واگن قطار در حد انفجار پر باشه  و تو اون کمبود فضا فقط جا واسه نصف بند انگشت باشه ، اگه اینجانب با نیروی مضاعف که چه عرض کنم  ما فوق مضاعف ، تنها یه بند انگشتم با فشار توی واگن باشه ، باز امیدوارم به هر قیمتی  و جون کندنی شده برم داخل.

جهت اطلاع آقاهه عرض کنم که قدم 175 و وزنم 73. همچین ریزم نیستما!!

میدونم غافلگیر شدی و در باورت نمی گنجه. یه نفس عمیق بکشی برات  قابل هضم می شه رئیس!!  

همینی که هست! حالا شما اسمشو هر چی دوست داری بزار. تقلای الکی یا اعتماد به نفس کاذب! ما اینیم ! به وقتش حالتو میگرم اساسی! باش ! دارم برات تا دلت بخواد !

شیطونه میگه بهش بگم: شما فکر میکنی همه مثل شماند که هر روز تو صفحه اول روزنامه همشهری با تیتر درشت آگهی بزنند " ایها الناس ! من آدم با اعتماد به نفسی هستم"

در گیلی خانم وفور اعتماد به نفسه. از بس سخاوتمنده این دختر همینجوری این اعتماد به نفسه می ریزه بیرون، حالا کیه این وسط جمعش کنه!!!

پانوشت (1) : من نسبت به این آقاهه ارادت خاصی دارم و این یه دردو دل دوستانه بود. سوء تفاهم نشه!

پانوشت (2) : داداش یسوس! زود باش غلط املایی ها رو بگیر! آبروریزی نکنی یه وقت! خصوصی بفرست. دمت گرم!

گرچه طبق قانون خلقت ، بهار ، تکرار یه دلواپسی کهنه ست، اما حتی واسه طبیعتی که تو این قانون دخیل نبوده، مسرت بخشه!.

بهار یه بهانه ست. یه بهانه واسه روییدن، جوونه زدن. پرشدن و خالی شدن.

پر شدن از خوبیها و خالی شدن از هر چی افکار زشته.

 گیلی خانم بمون! از خودت فرار نکن! مهم نیست که چقدر خالی هستی. مهم اینه که چقدر امیدواری، چقدر عزمتو جزم کردی که تو سال جدید سدها رو از پیش رو برداری و پر شی!

پرشدن سخته. کارهر کسی نیست! همونطور که پریدن صرفاْ با داشتن دو بال محال و ناممکنه. اما من می گم تو می تونی! فقط کافیه از شعارهای تلقینی استفاده کنی و هر شب تو دفتر مشقت از جمله "من می توانم " ۱۰۰ بار بنویسی.

یه پاراگراف بگم ختم کلام! در واقع مهر تاییدیه رو این نظریه  فرشته جون ( آخرین پرواز)  که میگه: گیلی خانوم! انگار تو همه حرفاتو می زنی تا به جمله آخر برسی.

" بدا به حال راست قامتانی که در ابر ریشه دوانده و درانتظار معحزه اند.

آنانکه بی صبرانه منتظرند از آسمان آبی و بی ابر سیراب شده و در نم باران بهار، جوانه زنند و به بار نشینند.

 و خوشا آنانکه در پنهان خویش بهاری برای شکفتن دارند"

پانوشت (۱): راست قامتان= درختانی که در تهی ریشه دارند

پانوشت(۲):  ابر= افکار پوچ و نیات پلید

پانوشت (۳) : خیلی دوست داشتم عکس این درختای خشکی که ریشه شون تو ابره رو بکشم. منتها برعکس دفتر مشقم که همش همرامه، دفتر نقاشیم همرام نبود.

پانوشت (۴): خدا وکیلی گیلی خانوم لوپاش از خجالت گل انداخته و نمیدونه با چه رویی دوباره بنویسه . از همه بابت تاخیرای عجیب و غریبم عذر میخوام و پیشاپیش که چه عرض کنم پساپس عید رو به همتون تبریک میگم. عمری باشه انشالله سال دیگه جبران می کنم. 

دعوام نکنید دیگه !! به تته پته افتادم. دددوس س س ت ت ت و ن دددارم.

گریه بکن       افسوس       گریه بکن

 هر کدوم از ما در زندگی برای خودمون حریم خاصی رو تعریف می کنیم . یه محدودۀ اختصاصی که در بعد کوچکتر ، محیط پیروامونمون رو با شعاع کم در بر می گیره و در طیفی وسیعتر، با توجه به خصوصیات شخصیتی و تعاملات اجتماعی ، شعاع این محدوده بزرگ و بزرگتر می شه!

به هر حال تجاوز در هر حالتی زشته، اونم .......به حریم شخصی دیگران!!

اما وقتی در کشور بی درو پیکری مثل ایران با امکانات عصر بوقش زندگی می کنی ، خواسته یا ناخواسته وجود افرادی که از لحاظ اخلاقی برات غیر قابل تحملند ، در این حریم شخصی، عادی و تکراری می شه و اینجاست که سیاستهای موزیانه و زیرکانۀ افراد به اوج خودش می رسه . باور نمی کنید؟! نمونش مورد پایین:

ساعت اوج ازدحام، 7:00 ، واگن خانمها

خانم (1) انگار امروز خیلی عصبانیه، کل صورتش قرمز شده و از گوشاش اینه  هو دودکش  دود می زنه بیرون!

احتمالا بدجوری از شلوغی جمعیت کلافه شده و شدیداً از کمبود فضا و فشار می ناله. دیگه کار از کار گذشته و حتی نگاههای کنایه دار و زمزمه هاو شکایتهای یواشکیش ، چاره ساز نیست.امان از این تقلا زدنهای الکی!! خانم مذکور برای فرار از این وضعیت که انگار به هیچ وجه با مزاجش سازگار نیست، گیر می ده به خانم (2) خانم بغل دستیش که خانم شما که دهنت بوی سیر می ده چرا وارد مکان عمومی می شی؟!

حالا منو می بینی چشمام درشت شده و از تعجب دقیقاً بالای سرم وجود دو عدد شاخ رو حس می کردم!  چرا؟!!

خوب خانم (2) از ایستگاه گلشهر تا ایستگاه صادقیه کنارم نشسته بود و با هم به اصطلاح چایی نخورده پسر خاله شده بودیم و کلی هم گپ زدیم اما من با اینکه وره دلش نشسته بودم هیچ بوی بدی استشمام نکرده بودم.موضوع جالب شده بود دو حالت وجود داشت : 1-  حس بویاییم مشکل داشته باشه که بعید بود چرا که بوی گند ادکلن که چه عرض کنم گلاب خانم کناریمو حس می کردم 2- این یه توطئه پلید برای ایجاد فضا بوده باشه  و عملاً بوی سیری وجود نداشته باشه  که این حالت گرچه تلخ اما  برای من خوشایند بود چرا که سیاست زیرکانه ای به نظر می رسید!

خیلی دوست داشتم از آب گل آلود ماهی بگیرم اما تر جیح دادم منتظر بمونم و عکس العمل خانم (2) رو تجزیه و تحلیل کنم.

داستان به اینجا ختم شد که خانم (2) که فوق العاده متین و با وقار به نظر می رسید کلی خجالت کشید و همه حرفش رو در یک جمله کوتاه، مختصر، مفید خلاصه کرد و اون اینکه « خانم من سیر نخوردم » اما انگار خانم (1) از دنده چپ بلند شده بود،  ول کن ماجرا نبود و مدام غر می زد تا جاییکه طفلکی خانم (2) در عین ناباوری با وجود اینکه حتی جای پا واسه ایستادن نداشت در بدترین شرایط ازش فاصله می گیره و با اینکارش  عملا به همه ثابت می کنه که مشکل از اون بوده !

حالا استدلال گیلی خانم:

واقعاً که! این خلق دوپا بخاطر حفظ موقعیت خودش، حتی به قیمت خورد کردن شخصیت یکی دیگه، چه کارا که نمیکنه!

با اینکه از سیاست خانم (1) خوشم اومد اما براش شدیداً متاسف شدم ، چرا که می تونست از استعدادها و راهکارهای موزیانش در جای دیگه و به نحو دیگه ای در جهت مثبت استفاده کنه!

در صد تاسفم برای خانم (2) چند برابر بود چرا که در عین بی گناهی خیلی راحت از حق مسلمش گذشت و سکوت اختیار کرد!

من نمیدونم مشکل چیه و از کجا نشأت گرفته؟! از فرهنگ نادرست اجتماع ؟! از ناهنجاری های شخصیتی افراد؟ از سیاست غلط و بی لیاقتی دولتمردان در تخصیص امکانات رفاهی؟ از رکود اقتصاد؟ از.....؟

از چیه که ما تو سری خور با قی موندیم و هنوز یاد نگرفتیم از حق خودمون دفاع کنیم؟

یه سوال؟!!!

خدا وکیلی ،نامرده هر کی خالی ببنده!! 

چه حس و حالی بهتون دست می ده وقتی در خاتمه جلسه ای رسمی در خصوص لزوم بهسازی لرزه ای ( مقاوم سازی ) مدارس کشور در جمعی از کارشناسان حضور داشته باشید و  از مدیر کل نوسازی مدارس استان( ه.........ن ) جناب آقای مهندس ( ا........د ) بشنوید:

" مدارس استان مقاوم سازی نمی خواد! چند تا سگ  می گیریم ،تو حیاط مدرسه می بندیم ،زلزله که بیاد واق واق می کنند و بچه ها هم از مدرسه فرار می کنند! "

پانوشت (۱) : آقای مدیر کل محترم!  فوق دیپلم عمران دارند و در مکاتبات اداری برای ادای احترام و اینکه به مزاج حضرتعالی سازگار باشد  با عنوان مهندس خطاب می شوند.

پانوشت (۲): در اینجا بد نیست مقاله معروف" ۴۰ خصلت پسندیده سگ که باید در انسان باشد " را یادآور شویم و برای کاهش هزینه دولت به فرزندانمان واق واق کردن را بیاموزیم.

روز از نو روزی از نو!

باز گیلی، باز مترو، باز اذحام و انفجار! 

 ( خدایا شکرت! زنده ام! نفس می کشم! توان این رو دارم که رو پای خودم بایستم!)

خانم صندلی رو به رویی:    

گیلی خانم:   

گیلی تو دلش می گه: وای وای وای! چه قیافه اخمو و خشنی!  گیلی نترس،حالا یه تعارف کن، زشته!

 یه نفس عمیق می کشه و با یه لبخند ملیح و دختر کش میگه: "خانم بفرمایین!" 

خانم صندلی رو به رویی : من تا دستمو نشورم چیزی نمیخورم.

گیلی تو دلش می گه: ای ول! پس دلش میخواد بخوره منتها مشکل دستشه! بزار یه کوچولو سر به سرش بزارم یه نمه نیشش باز شه!!

گیلی میگه:  إ چه جالب!  من اگه دستمو بشورم چیزی نمیخورم! 

خانم صندلی رو به رویی: چرا؟!!..... خوب دستم پاکیزه ست ،حیفه کثیف میشه!! 

گیلی یه نمه آب و تابشو بیشتر می کنه، زبونشو دور لبش می چرخونه، شروع می کنه به خوردن انگشتاش!! خانم خشنه هم  آب از لب و لوچش آویزونه  

خانم صندلی روبه رویی: خوشمزه ست؟!!

گیلی: آره!!

خانم خشنه: میدونی چرا؟!!

گیلی: اوهوم!! چون میکروب داره !!! 

حالا  بیخیال بهداشت ! بفرمایین میکرب!!  

آخ ببخشید " تمبر هندی "

خانوم صندلی روبه رویی انگار رام شده، گیلی رو آرزو به دل نمی ذاره و در حالیکه می خنده ، خم می شه یه کوچولو ازتمبر هندی بر میداره! 

پانوشت ۱: امان از حرفای یواشکی دل! " یکی نیست به اینا بگه بهداشت کیلو چند؟!! بخور حالشو ببر!"

پانوشت۲ :ـ آقا بابک نبینم دفعه بعد تهدید کنی دیگه پیشم نیای ها!! گیلی خانوم همون گیلی یه شیطونه سابقه!!! شما ها نباشید من واسه کی بنویسم ؟!!! هان؟!! 

مخلص همتونم هستم